
شین میم شین باب دومدر احسانحکایت دهم(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۶۶)بخش دومما به سوی آنچه دانش زمانه مان نموده، می رویم!۱شقاوت برهنه نشاندش، چو سیرنه بارش رها کرد و نه بارگیرفشاندش قضا بر سر از فاقه خاکمشعبد صفت، کیسه و دست، پاکسعدی در این دو بیت شعر، برای توضیح سقوط خداوند مال، مفهوم ایراسیونالیستی دیگری را از خورجین خویش بیرون می آورد.مفهومی آشنا به نام «قضا» را.قضا خاک فاقه برسر خداوند مال می ریزد و تهیدست و تهی کیسه اش می کند.ما باید مفهوم ایراسیونالیستی «قضا» را مورد بررسی همه جانبه تری قرار دهیم.هر قضائی سببی دارد و من در غم دوستاجلم می کشد و درد فراقش سبب است.(سعدی، غزلیات) معنی تحت اللفظی:هر حادثه ای،سببی دارد.مثلااجل من رسیده و دارم می میرم.سبب این مرگ من اما دوری از یار است.سعدی در این بیت غزل،دیالک تیک ضرورت و تصادفرابه شکل دیالک تیک قضا و سببازسوییودیالک تیک اجل و فراقازسوی دیگربسط و تعمیم می دهد.تصادففرم جامه عمل پوشی ضرورت و یا جبر است.مرگامری جبری است.این جبر عینی اما در فرم های مختلف واقعیت می یابد:یکی سکته می کند و می میرددیگر زیر ماشین می رود و می میردوآن دیگری سرما می خورد و می میردوسعدیاز درد دوری می میرد.ادامه دارد.
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 14:3 توسط سیاوش زهری
|
برچسب:
نویسنده: آریا حسینی
تاريخ: دوشنبه
8 اسفند
1401 ساعت: 12:38